เรื่องเล่าของเครื่องช่วยฟัง

เรื่องเล่าของเครื่องช่วยฟังวันนี้จะมาเล่าถึงเรื่องราวของหู

มีสัตว์บางชนิดที่ไม่ได้มีใบหูออกมาโชว์เหมือนสัตว์ชนิดอื่น และมีหลายครั้งที่เข้าใจว่าเป็นสัตว์พิการ เพราะคิดว่ามันไม่มีใบหู มือคนเล่าให้ฟังว่ามีเต่าตัวน้อยถูกสัตว์ชนิดดูถูกว่าเป็นสัตว์พิการ มันก็ได้แต่เก็บมาคิดและร้องให้อยู่ตัวเดียว ในวันหนึ่งเต่าน้อยเดินผ่านบ่อน้ำ มองเห็นกบนั่งคุยกันอย่างสนุกสนาน

แล้วกบน้อยก็เดินเข้าไปทักทาย เจ้าเต่าถามกบว่าพวกเขามีใบหูไหม กบหันมาจ้องหน้าเต่าน้อยแล้วถามเต่าไปว่าทำไมเจ้าเต่าจึงคิดว่าตัวเองพิการ เต่าก็ตอบกลับไปว่าเพราะมีสัตว์ตัวอื่นที่มีใบหูบอกว่าเต่าเป็นสัตว์พิการ พวกนั้นยังบอกอีกว่าเต่าชอบเดินช้าด้วย มันเลยทำให้เจ้าเต่าคิดว่าตัวเองไม่มีอะไรดีเลยสักอย่าง

เต่าเศร้ากับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมาก เมื่อกบได้ยินดังนั้นจึงบอกให้เจ้าเต่าไปเรียกเหล่าสัตว์ที่หาว่าเต่าน้อยเป็นสัตว์พิการมาหาพวกกบ พวกนั้นจะได้รู้ว่ากำลังเข้าใจผิด จากนั้นไม่นานเจ้าเต่าน้อยก็พา ลูกหมา ลูกแมว ลูกหนู และลูกกระต่ายมาหากบ เมื่อพวกสัตว์ที่มีใบหูเห็นกบก็หัวเราะเยาะ และพูดว่าเจ้ากบก็เป็นสัตว์พิการเหมือนกับเต่า เจ้าลูกเต่าเกิดอาการอายมาก

แต่ในขณะที่กบทำท่าเฉยๆ จากนั้นกบได้ถามสัตว์เหล่านั้นว่า พวกเธอมีหูไว้ทำไม แล้วกระต่ายก็หัวเราะและพูดว่าก็เอาไว้ฟังเสียงไง กบก็พูดขึ้นอีกว่าถึงพวกเราแม้ไม่มีใบหู แต่ก็สามารถฟังเสียงของเธอได้เหมือนกัน เมื่อกบพูดจบ สัตว์เหล่านั้นก็ยิ่งพากันหัวเราะเยาะมากกว่าเดิม และอยู่ดีๆ งูก็เข้ามาแล้วถามพวกสัตว์ที่มีใบหูว่า

พวกเธอหัวเราอะไรกัน สัตว์มีใบหูจึงตอบงูไปว่า ก็พวกไม่มีใบหูเป็นสัตว์พิการ เจ้างูได้ยินดังนั้นก็หันมาจ้องหน้ากระต่ายเขม็ง ด้วยความที่กระต่ายเกิดความกลัวก็ได้พูดกับงูไปว่า สัตว์ทุกตัวเกิดมามีความแตกต่างกัน

สัตว์ทุกตัวมีความสามรถในตัวเองทั้งนั้น เมื่อกระต่ายพูดจบก็รีบกระโดดหนีเข้าไปในพงหญ้าไป ส่วนลูกสัตว์มีหูทั้งหลายเมื่อเห็นดังนั้นก็รีบแยกย้าย แล้วงูก็หันมาพูดกับสัตว์ที่ไม่มีใบหูว่า

จำไว้นะว่าอย่าไปสนใจเรื่องที่พวกเธอไม่เหมือนสัตว์ตัวอื่น เพราะทุกตัวมีข้อดีและข้อเสียในตัวเอง ไม่ต้องไปหวั่นไหวกับคำพูดของใคร